Επισκόπηση των Δεδομένων

Στην προσπάθεια του να αναλύσει και να εξάγει συμπεράσματα με βάση τα δεδομένα των προηγούμενων προϋπολογισμών, γρήγορα κάποιος  θα βρεθεί αντιμέτωπος με ανυπέρβλητα  εμπόδια. Αυτά προκύπτουν ως αποτέλεσμα του τρόπου καταγραφής και κωδικοποίησης των δαπανών, των χρηματοδοτούμενων φορέων, ελλείψεις απολογισμού. Οι διαφορετικοί τρόποι καταγραφής των ίδιων δαπανών και η ελλιπής αντιστοίχησή τους με τους χρηματοδοτούμενους φορείς, δίνουν στο αρχείο του προϋπολογισμού χαρακτήρα “δικαιολόγησης κονδυλίων” και αφαιρούν πολύτιμη πληροφορία για την κοστολόγηση των αναγκών του κράτους. Τα βασικότερα προβλήματα είναι:
Η χρησιμοποίηση  πολλαπλών κωδικών ΚΑΕ (πχ 0111, 0113, 0114, 0120 για τις αγορές ή απαλλοτριώσεις εδάφους ή κτισμάτων) που περιγράφουν ίδιες ή παραπλήσιες δαπάνες κατακερματίζει μεγάλα ποσά σε πολλές κατηγορίες. Το αποτελεσμα είναι ένα υπερδιογκωμένο ευρετήριο δαπανών όπου τα σύνολα ανα ΚΑΕ υποτιμούν το κόστος κάθε δαπάνης αντιπροσωπεύοντας ένα μόνο τμήμα του. Με τυποποίηση των περιγραφών και ενοποίηση των κωδικών που αντιστοιχούν σε ίδιες δαπάνες μπορεί να προκύψει ένα αρχείο δαπανών, σημαντικά ελαττωμένο σε μέγεθος, που να αντικατοπτρίζει το πραγματικό κόστος κάθε δαπάνης, αποτελώντας συμβουλευτικό στοιχείο στην κατάρτηση του επόμενου προϋπολογισμού.
Ασαφής διαχωρισμός  ανάμεσα σε επιχορηγούμενους φορείς και δαπάνες επιχορήγησης. Οι επιδοτούμενοι  φορείς είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού δικαίου, Δημόσιες Υπηρεσίες που υπάγονται στα  Υπουργεία και Οργανισμοί Τοπικής  Αυτοδιοίκησης.  Το αρχείο αυτό δεν είναι πλήρες καθώς απουσιάζει μεγάλο πλήθος Νομικών Προσώπων (πχ τα ΑΕΙ/ΤΕΙ, νοσοκομεία κλπ) και περιλαμβάνει εγγραφές που αποτελούν περιγραφή δαπανών και όχι ονομασίες φορέων (πχ Γενικές Δαπάνες, Δαπάνες Για κοινωνικές υπηρεσίες, Δαπάνες για την ανάληψη της προεδρίας του ΟΑΣΕ, κλπ).
Ελλιπή στοιχεία απολογισμού σε δαπάνες για τις  οποίες έχουν δεσμευτεί κεφάλαια από τον προϋπολογισμό και  σύμφωνα με τη διαμόρφωσή τους δεν  έχουν ακυρωθεί. Οι εγγραφές αυτές  δεν προσμετρώνται στο τελικό σύνολο του απολογισμού υποτιμώντας το και δίνοντας πλασματική εικόνα του κόστους κάλυψης των κρατικών δαπανών.
Ο απολογισμός  εκτός από λογιστική πράξη, αποτελεί εργαλείο καταγραφής του κόστους  των πραγματικών αναγκων του  κράτους. Παραβλέποντας τη σημασία του αφενώς χάνεται η δυνατότητα ελέγχου τήρησης του προϋπολογισμού (τόσο από την Κυβέρνηση, όσο και από τους πολίτες) και αφεταίρου καταδικάζεται ο επόμενος προϋπολογισμός σε αντίστοιχα κακές εκτιμήσεις.
Η προτυποποίηση  των δαπανών, το ξεκαθάρισμα και η επικαιροποίηση του μητρώου των φορέων, η σύνδεσή τους με τα επιβλέποντα υπουργεία και περιφέρειες είναι βήματα απαραίτητα προκειμένου να επιτευχθεί λογική ιεράρχιση των δαπανών που επιτρέπει ιστορικές συγκρίσεις,  μελλοντικές εκτιμήσεις αλλά και δημόσια αντίληψη της κατανομής των κρατικών κεφαλαίων.